Είναι απαράδεκτο για έναν αστυνομικό να αρνείται να αστυνομεύει επειδή δεν αμείβεται σωστά

Στην κοινωνία μας υπάρχουν πολλά επαγγέλματα, τα οποία λόγω του αντικειμένου τους, έχουν χαρακτηριστεί ως «λειτουργήματα». Σ’ αυτή την κατηγορία, ανήκουν τα επαγγέλματα του ιατρού, του δασκάλου, του πυροσβέστη, του κληρικού, του αστυνομικού κ.ά.
Όλα έχουν ισχυρό κοινωνικό χαρακτήρα, δηλαδή έχουν άμεση σχέση με την κοινωνία και θεωρούνται απαραίτητα για την ομαλή λειτουργία της. Λέγοντας «λειτουργήματα» εννοούμε ότι όσοι βρίσκονται σ’ ένα από τα προαναφερόμενα επαγγέλματα φέρουν και το βάρος της ηθικής υποχρέωσης να λειτουργήσουν μη αναλογιζόμενοι την οικονομική τους κατάσταση, το ωράριό τους, ακόμη και την ίδια την ζωή τους.

policenews
Το γεγονός αυτό είναι κι ένας λόγος που κάθε δημοσίευση σκανδάλου που αφορά ένα από τα παραπάνω επαγγέλματα δημιουργεί έντονη δυσφορία και αποτροπιασμό από τα υπόλοιπα μέλη της κοινωνίας. Τα εν λόγω επαγγέλματα είναι παράλληλα φορείς αξιών και το προσωπικό τους έχει την υποχρέωση να είναι άμεμπτο και αξιοπρεπές σε κάθε περίπτωση.

Βέβαια, για να συμβεί αυτό, προϋποθέτει την ψυχική και ηθική διάπλαση του ανθρώπου για να πράξει αναλόγως. Αυτό σημαίνει ότι σε όποιο επάγγελμα κι αν στραφώ, με ό,τι κι αν ασχοληθώ, έχω το ηθικό καθήκον να προσφέρω τα μέγιστα για να ωφελήσω από την πλευρά μου την κοινότητα, να αναπτύξω ένα μέρος της, το οποίο θα είναι ωφέλιμο για τους συμπολίτες μου. Αυτό ισχύει ακόμη περισσότερο για τα επαγγέλματα που έχουν κοινωνικό χαρακτήρα. Είναι αδιανόητο για έναν γιατρό, παραδείγματος χάριν, να αρνηθεί να παράσχει τις πρώτες βοήθειες σ’ έναν τραυματία, επειδή εκείνη την στιγμή δεν εργάζεται. Είναι απαράδεκτο για έναν αστυνομικό να αρνείται να αστυνομεύει επειδή δεν αμείβεται σωστά και να αφήνει αφύλακτη την κοινωνία στις βουλές κάθε εγκληματικού στοιχείου. Είναι εξίσου απαράδεκτο για ένα δάσκαλο να αρνείται να διδάξει τα παιδιά μας, λόγω της μη απόδοσης διάφορων οφειλών ή λόγω κακών συνθηκών κ.λπ.

Κανείς δεν αρνείται την αναγκαιότητα των χρημάτων. Όμως, πάνω από τα χρήματα έρχονται αξίες που εξυψώνουν τον άνθρωπο. Η κοινότητα, ο άνθρωπος, η δημόσια και ιδιωτική ασφάλεια, η κοινωνική ειρήνη και τάξη, είναι αξίες κατά πολύ ανώτερες του χρήματος, κι όταν αυτές οι αξίες διακυβεύονται, δεν πρέπει να λογαριάζουμε την οικονομική μας κατάσταση.

Το προσωπικό αυτών των κλάδων οφείλει να έχει υψηλό φρόνημα και ήθος για να σηκώσει το ύψιστο ηθικό χρέος του. Κάθε μέλος αυτών των επαγγελμάτων έχει δώσει Όρκο, κάτι που δεν συμβαίνει με πολλά επαγγέλματα. Πρέπει πρωτίστως να πράττει ως θεματοφύλακας αξιών και παράλληλα να λειτουργεί ως επαγγελματίας. Κατά συνέπεια, στο αρχικό ερώτημα του τίτλου «Ηθική υποχρέωση ή επαγγελματικό καθήκον», η απάντηση είναι η εξής: Το επαγγελματικό καθήκον πηγάζει από την ηθική υποχρέωση που έχεις, απέναντι στον λαό σου και την κοινωνία σου. Υπήρξαν άνθρωποι που δεν είχαν καμία επαγγελματική κατάρτιση, αλλά με αυταπάρνηση βοήθησαν συμπολίτες τους, χωρίς να έχουν κάποιο ιδιαίτερο καθήκον, πέρα από το ηθικό. Από την άλλη υπήρχαν και υπάρχουν άνθρωποι με επαγγελματική κατάρτιση, αλλά χωρίς ίχνος ήθους και αξιοπρέπειας, βουτηγμένοι μέσα στη διαφθορά και την αδιαφορία, ατιμάζοντας τον όρκο τους και προδίδοντας τον σκοπό τους.

«Να ζεις με τέτοιο τρόπο, ώστε όταν τα παιδιά σου σκέφτονται για δικαιοσύνη, φροντίδα και ακεραιότητα, να σκέφτονται εσένα»
– H. Jackson Brown.

Εδώ σχολιάζεις εσύ!

υπάρχουν...

banner